شمارهٔ ۹ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان روی دل افروزِ تُرا باید داشت
دل ناوک دلدوزِ تُرا باید داشت
چون شمعم اگر هزار سر خواهد بود
آن چندان سرسوزِ تُرا باید داشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر بیان میکند که برای عاشق بودن و عشق ورزیدن به محبوب، باید قلب و احساسات خود را آتشین و پرشور نگه داشت. او خود را به شمعی تشبیه میکند که حتی اگر هزاران بار نیز بسوزد، باز هم برای عشق محبوبش حاضر است. به نوعی، شاعر نشان میدهد که عشق و احساسات عمیق، نیازمند فداکاری و دلی پر از شور و شوق است.