شمارهٔ ۹۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در شمع نگاه کن که جان میسوزد
وز آتش دل همه جهان میسوزد
آتش دل اوست برگرفته است از خویش
بر خود دل گرم او از آن میسوزد!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به تماشای شعله شمع می‌نشیند و می‌گوید که در این شعله، روحی در حال سوختن است. این آتش نه‌تنها دل شمع که دل همه جهان را می‌سوزاند. در حقیقت، این آتش نشانه‌ای از دل گرم و پرشور خود شمع است که به همین دلیل جانش میسوزد.