نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع است که همچو سرکشی میخندد

وز بیخبری در آتشی میخندد

پس میگرید جملهٔ شب در غم صبح

بر گریهٔ او صبح خوشی میخندد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شمع به استعاره از سرکشی و ندانم‌کاری اشاره دارد که در آتش می‌خندد. این شمع در شب اشک می‌ریزد و به خاطر غم صبح در دلش نگران است، در حالی که صبح با خنده بر احساسات او پاسخ می‌دهد. در واقع، شعر به تضاد بین شادی و غم اشاره دارد.