شمارهٔ ۹۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ماتم زدهٔ تو جانِ سرگشتهٔ ماست
غرقه شدهٔ تو دلِ آغشتهٔ ماست
چون شمع به سوزِ رشتهٔ جان سوزم
دردِ دل و سوزِ عشق سررشتهٔ ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که غم و ماتم در وجود او و دیگران ریشه دوانده و آن‌ها را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. او خود را مانند شمعی می‌بیند که در حال سوختن است و درد و عشقش به هم پیوند خورده‌اند، در نتیجه این احساسات عمیق و سوزناک در دل او وجود دارد.