نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد وگفت: جان من میببرند

وز من همه دوستان من میببرند

ناگفتنیی نگفتهام در همه عمر

پس از چه سبب زبان من میببرند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شمع به بیان احساس خود می‌پردازد و می‌گوید که جانش را می‌برند و دوستانش نیز به همین سرنوشت دچار می‌شوند. او از رازهایی که در تمام عمر نگفته است، سخن می‌گوید و می‌پرسد که چرا باید زبانش را هم ببرند.