شمارهٔ ۱۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعری به گفتگو بین شمع و عزت اشاره دارد. شمع به عزت می‌گوید که به طشت زرینی که شمعدان زیر آن قرار دارد نگاه کند. سپس اشاره می‌کند که آتش او مانند گوهر شب‌چراغی درخشنده است، و به نوعی به زیبایی و ارزش خود اشاره می‌کند. در نهایت، از سقوط یک گوهر از آن طشت سخن می‌رود، که نمادی از ارزشمندی و زیبایی آن است.