نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: هر دمم میسوزند

پیوسته ز سر تا قدمم میسوزند

چون گریه و دلسوزی من میبینند

زان فایدهای نیست همم میسوزند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع در این شعر بیان می‌کند که هر لحظه در حال سوختن است. او از گریه و دلسوزی خود صحبت می‌کند و از این که دیگران با دیدن این احساساتش فقط می‌سوزند و فایده‌ای ندارد، احساس ناامیدی می‌کند.