نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: می بر افروزندم

تا کشتن و سوختن در آموزندم

هرگز چون شمع سایه نبود کس را

از بهر چه میکُشند و میسوزندم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع به دیگران می‌گوید که مرا روشن کنند تا خود را بسوزانم و درس سوختن و کشتن را به دیگران بیاموزم. او می‌افزاید که هیچ‌کس مانند شمع سایه‌ای ندارد و از خود می‌پرسد که چرا باید او را بسوزانند و بکشند.