شمارهٔ ۴۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است
بر خود خندم که چشم من گرینده است
از سر تیزی سرم به پای افکنده است
کان سر تیزی ز آتش سوزنده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع به شاعر می‌گوید که اگر لبخند روی لبش است، در واقع از درد و غم چشم‌هایش خبر می‌دهد. او حتی به خاطر تیزی شعله شمع، سرش را به پایین انداخته است، زیرا این تیزی ناشی از سوزش آتش است.