شمارهٔ ۴۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شمع به وضعیتی اشاره می‌کند که با بستن رخت رفتن، در حال تجربه‌ی سوختن و آتش‌سوزی است. او در حالی که هر نفسش را به سختی می‌کشد، از این که چه کسی می‌تواند او را نجات دهد، نگران است. فضای شعر نشان‌دهنده‌ی تنهایی و دشواری شرایط است.