نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم

کافتاد ز خلق آتشی در فرقم

چون زار نسوزم و نگریم بر خویش

آتش بر فرق و ریسمان در حلقم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمعی آمد و از ناامیدی‌اش از مردم شکایت کرد و گفت که از آتش دلش در فرق او شعله‌ور شده است. او احساس می‌کند که نمی‌تواند زار بزند و بر خودش گریان باشد، در حالی که این آتش بر سرش شعله‌ور و ریسمانی در گلویش فشار می‌آورد.