نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست

ابر از سر درد نیز گریندهٔ ماست

چون من ز سر راستیی بر پایم

سر میفکنندم که سرافکندهٔ ماست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع در این شعر می‌گوید که شهر ما پر از شادی و خنده است، در حالی که ابر به خاطر درد و رنج اشک می‌ریزد. او به خاطر صداقت و راستگویی‌اش احساس عذاب می‌کند و می‌گوید که دیگران او را تحقیر می‌کنند.