نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی

چندین بنسوزیم درین حیرانی

چندین چکنی دراز اشک افشانی

تا گرد کنم به دست سرگردانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع با بیان احساسات خود می‌گوید که اگر بدانید من چقدر می‌سوزم، تعجب خواهید کرد. او در حال سوختن است و از اینکه چقدر اشک می‌ریزد و چه مدت در سردرگمی و حیرت به سر می‌برد، می‌گوید. در واقع، شمع نماد عشق و رنج است و به دنبال راهی برای پایان دادن به این سردرگمی و بی‌قراری خود است.