نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست

کز آتشِ سوزنده بمانْدَم کم و کاست

تا در سرِ من نشست ناگه آتش

گویی تو که دل بود که از من برخاست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع می‌گوید که باید برخواسته شود، زیرا که از آتش سوزنده در امان نیست. اما ناگهان آتش در وجودش شعله‌ور می‌شود، گویی که دلش از او جدا شده است.