شمارهٔ ۶۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش
میافشانم اشک ز چشمِ ترِ خویش
چون از سر خویش از عسل دور شدم
بنگر که چه آمد به سرم از سرِ خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع می‌گوید که بر بدن لاغرش اشک می‌ریزد و از درد دوری از سرش (عزیزش) ناراحت است. او به وضعیت خود اشاره می‌کند و می‌گوید که دوری از سرش چه بلایی بر سرش آورده است.