نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم

جان میسوزم به درد و تن میتابم

چون رشتهٔ من پیش ز من تافتهاند

بر تافتن است اصل و من میتابم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع می‌گوید که من نور و روشنی می‌افکنم و با سوز درونم زندگی می‌کنم. هرچند که وجودم به دلیل درد و رنج می‌سوزد، اما چون من و رشته وجودم به هم وابسته‌اند، از تابندگی و روشنایی خود دست نمی‌کشم.