نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: بنده میباید بود

در سوز میان خنده میباید بود

سر میببرند هر زمانم در طشت

پس میگویند زنده میباید بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع در این شعر بیان می‌کند که باید در سختی‌ها و چالش‌ها همچنان به زندگی ادامه داد. اگرچه او همیشه در حال سوختن و از بین رفتن است، اما باید با وجود این مشکلات و دردها، باز هم زنده و حاضر باشد. در حقیقت، او به اهمیت ادامه‌ی حیات و مقاومت در برابر سختی‌ها اشاره می‌کند.