نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: گر بما زد پر باز

پروانه ز شوق کس نزد دیگر باز

هر لحظه رهی که میروم چون خامم

زان در آتش گرفتهام از سر باز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع به پروانه می‌گوید که اگر بال‌هایش را بگشاید، پروانه دیگر نزد هیچ‌کس نمی‌رود. پروانه از شوق شمع، به دامن آتشین او می‌سوزد و در هر لحظه که می‌گذرد، احساس خامی و شهادت دارد.