شمارهٔ ۸۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: کشته بنشینم نیز
تا کشته به سوزد تن مسکینم نیز
از آتش تیز میزیم جان من اوست
وان عمر به سر آمده میبینم نیز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع در این شعر به وضعیت خود اشاره دارد و می‌گوید که به خاطر کشته (عشق یا محبوب) جان خود را فدای او می‌کند. او احساس می‌کند که عمرش در حال پایان است و آتش عشقش او را به شدت می‌سوزاند. در واقع، شمع نماد عشق و احساساتی است که جان او را در حال سوزاندن است.