نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۶ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع آمد و گفت: گه دلم مُرده شود

گه در سوزم عمر به سر بُرده شود

چون در دهن آب گرمم آید بیدوست

بر روی ز باد سردم افسُرده شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شمع به حضور می‌آید و می‌گوید که گاهی احساس می‌کند که دلش به تنگی می‌افتد و زندگی‌اش در حال گذر است. وقتی که آب گرم به دهانش می‌رسد، احساس می‌کند که تحت تأثیر باد سرد می‌شود و حالش خراب می‌شود.