شمارهٔ ۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پروانه به شمع گفت: عیدِ تو خوش است
قربانم کن که من یزیدِ تو خوش است
هم وعدهٔ تو خوش و وعید تو خوش است
تو شاهدِ ما و ما شهیدِ تو خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، پروانه به شمع می‌گوید که عید و جشن تو برای من خوشایند است. او از شمع می‌خواهد که قربانی‌اش کند زیرا خوشی و وعده‌های شمع برای او نیز لذت‌بخش است. در واقع، پروانه به عشق و جذابیت شمع اشاره می‌کند و می‌گوید که شمع شاهد عشق آن‌هاست و آن‌ها نیز جان خود را برای شمع فدای می‌کنند.