نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پروانه به شمع گفت: چون خوش افتاد

حالی که مرا با چو تو سرکش افتاد

گویند که در سوخته افتد آتش

این سوختهٔ تو چون در آتش افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

پروانه به شمع می‌گوید که حالتی که او دارد، به خاطر عشق و جذابیت شمع است. او اشاره می‌کند که معمولاً آتش به سوخته‌ها می‌افتد، اما این سوخته (پروانه) به خاطر شمع به آتش افتاده است و به آن نزدیک شده است.