نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پروانه به شمع گفت: گرینده مباش

شمعش گفتا: ز من پراکنده مباش

کاتش بسرم چو اشک در پای افتاد

سر میفکنندم که سر افکنده مباش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

پروانه به شمع نصیحت می‌کند که ناراحت و گریان نباشد، اما شمع به او پاسخ می‌دهد که از پروانه دور نشود. وقتی آتش روی سر پروانه می‌افتد، او حس می‌کند که باید سرش را پایین نیاورد و به فکر سر افکندن نباشد.