نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ماییم که با ما نبود هیچ روا

چون هیچ نباشد نبود هیچ سزا

تو هیچ مباش تا نباشد هیچت

چون هیچ نباشی نبود هیچ ترا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به مفهوم "هیچ" و "وجود" می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی وجود نداشته باشد، هیچ چیز برای او وجود ندارد. به عبارتی، تا زمانی که فردی "هیچ" باشد، هیچ چیز دیگر نیز برای او معنا ندارد. این شعر نشان‌دهنده یک نگرش فلسفی به مفهوم وجود و عدم وجود است.