نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر هست دلی، ز عشق، دیوانه به است

چه عشق کدام عشق افسانه به است

روزی دو ز خانه رخت بردیم برون

با خانه شدیم زانکه هم خانه به است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به بیان عشق و تأثیر آن بر دیوانگی دل می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر دلی به عشق دیوانه شده، این حالت به خودی خود ارزشمند است. او یادآور می‌شود که روزی از خانه بیرون رفته‌اند و به همین دلیل دیگر به خانه برنگشته‌اند، زیرا عشق و دیوانگی به نوعی تبدیل به خانه واقعی آن‌ها شده است.