شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر هست دلی، ز عشق، دیوانه به است
چه عشق کدام عشق افسانه به است
روزی دو ز خانه رخت بردیم برون
با خانه شدیم زانکه هم خانه به است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به بیان عشق و تأثیر آن بر دیوانگی دل میپردازد. شاعر میگوید اگر دلی به عشق دیوانه شده، این حالت به خودی خود ارزشمند است. او یادآور میشود که روزی از خانه بیرون رفتهاند و به همین دلیل دیگر به خانه برنگشتهاند، زیرا عشق و دیوانگی به نوعی تبدیل به خانه واقعی آنها شده است.