نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ عطار

عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بس سرکش را کز سر مویی کُشتم

و آلوده نشد به خونِ کس انگشتم

وین کار عجب نگر که با جملهٔ خلق

رویارویم نشسته پُشتاپُشتم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از جانباختن در برابر یک موجود سرکش و قهرمان خبر می‌دهد که به رغم کشتن او، هیچ کسی را آلودگی به خون وارد نکرده است. او همچنین اشاره می‌کند که در این کار شگفت‌انگیز، در برابر تمام مخلوقات، به شکلی خاص در حال حاضر قرار دارد.