شمارهٔ ۳ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما را باشی بهْ که هوا را باشی
وین خلقِ ضعیفِ مبتلا را باشی
از بیخبری تو خویش رایی جمله
ما جمله ترا اگر تو ما را باشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به واقعیت‌های موجود در زندگی اشاره می‌کند و به نوعی انتقاد می‌کند که چگونه انسان‌ها در عوض درک عمیق از یکدیگر به بیخبری و عدم شناخت دچار شده‌اند. او از بیخبری و خودرایی دیگران گله می‌کند و به این نکته اشاره دارد که اگر کسی در واقع به فکر دیگران باشد، باید خود را در کنار آن‌ها ببیند و برای آنان تلاش کند. به نوعی او خواهان همدلی و فهم متقابل است.