شمارهٔ ۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که انسان همیشه محبت و عشق خود را از دست می‌دهد و به زیبایی و ویژگی‌های خود می‌بالد. او به این نکته می‌پردازد که چون هیچ کس جز خود فرد وجود ندارد، هرگز توجهی به دیگران نمی‌کند و در دنیای داخلی خود غرق است.