شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آن که بلی گوی الست از مایی
در هر دو جهان بلند و پست از مایی
بندیش که ما ترا چو ماییم همه
به زانکه تو خویش را، چو هست از مایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که انسان‌ها در وجود و ماهیت خود به خداوند وابسته‌اند. خطاب به خداوند می‌گوید که ما در هر دو دنیا (مادی و معنوی) جزئی از تو هستیم و همه چیز از تو نشأت می‌گیرد. بنابراین، ما همان‌گونه که تو وجود داری، ما نیز به تو متصل هستیم و در حقیقت خود را در تو می‌یابیم.