شمارهٔ ۴ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمرت که میان جان و تن گرداند
یا قطرهٔ تو دُرِّ عدن گرداند
پیوسته تو میگریزی و حضرتِ ما
خواهد که تو را چو خویشتن گرداند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به رابطه میان روح و بدن اشاره می‌کند. او می‌گوید که عمر انسان می‌تواند در میان جان و تن بگذرد و ممکن است که فرد مانند قطره‌ای در بهشت (عدن) به سر برد. همچنین، او به این نکته اشاره دارد که انسان همیشه در حال فرار از حقیقت خود است، در حالی که خداوند می‌خواهد او را مانند خود درک کند و به حقیقت وجودی‌اش هدایت کند.