شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی بیان می‌کند که در کلمات و ظواهر نمی‌توان به عمق معانی واقعی دست یافت. با استفاده از تصاویری از در و گل، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برخی از ارتباطات و تجربیات فراتر از بیان قابل توصیف هستند و به‌جای اتکا به لفظ، باید به رمز و رازهای درونی توجه کرد.