شمارهٔ ۱۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها از عشق و وجود خودش سخن می‌گوید. او ورق‌هایی از دفتر عشقش را نگاشته و درسی از وجودش را به تصویر کشیده است. با وجود اینکه در دلش آفتاب و روشنایی دارد، آن را مانند گردون (سماور) روی طبقی قرار داده است. در اینجا، شاعر به زیبایی و عمق احساسی که دارد اشاره می‌کند.