شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجاهم: در ختم كتاب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل به سخن مثل محال است تُرا
سبحان اللّه! این چه کمال است تُرا
چون بر تو حرام است سخن گفتن ازانک
این نیست سخن سِحرِ حلال است تُرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و کمال انسانی اشاره می‌کند و گویی می‌ستاید که چگونه بعضی افراد از بیان احساسات و افکار خود ناتوانند. او به طور خاص یادآور می‌شود که سخن گفتن درباره این کمالات برایشان حرام است، زیرا این سخن، جادویی و بی‌نهایت زیباست.