نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

صعب است به ذرّهای نگاهی کردن

زان ذرّه رهی نامتناهی کردن

جانان چو گشاده کرد بر جان آن راه

گفتم: چه کنم گفت: چه خواهی کردن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به دشواری‌های فهم و درک عمیق از مسائل بزرگ و نامتناهی دارند. شاعر به نوعی تلاش می‌کند تا به معنای عمیق زندگی و عشق و راه‌های موجود در آن برسد. در جایی که جانان (محبوب) راهی را برای دریافت معنا می‌گشاید، شاعر از خودش می‌پرسد که چه باید بکند و محبوب پاسخ می‌دهد که باید به جستجوی خواسته‌های خود بپردازد. این گفتگو نشان‌دهنده دقت و تعمق در انتخاب راه زندگی و احساسات است.