نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عمری به طلب در همه راهی گشتیم

با شخصِ چو کوه، همچو کاهی گشتیم

از خانه برون رفته گدایی بودیم

با خانه شدیم و پادشاهی گشتیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به سفر و تلاش بی‌پایان انسان در جستجوی حقیقت و کمال اشاره دارد. گوینده از تجربه‌ی زندگی خود می‌گوید که در ابتدا به مانند کاه در برابر کوه احساس کوچکی و ناچیزی می‌کند و در جستجوی گدایی، از خانه خارج شده است. اما در ادامه به این Erkenntnis می‌رسد که با ورود به حقیقت و آگاهی، به مقام پادشاهی و عظمت دست یافته است. در واقع، این شعر به تحول درونی و ارتقاء معنوی انسان می‌پردازد.