شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از فوق، ورای آسمان بودم من
وز تحت، زمین بیکران بودم من
عمریم جهان باز همی خواند به خویش
چون در نگریستم جهان بودم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر تجربه‌ای عمیق و فلسفی است که شاعر به موجودیت خود اشاره می‌کند. او از آسمان و زمین صحبت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که وجودش فراتر از این دو بعد است. شاعر احساس می‌کند که از ابتدا در جهان و در تمامی ابعاد وجود داشته و زندگی‌اش به او یادآوری می‌کند که او بخشی از این جهان و تجربه‌هاست.