شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مرغ دل من ز بس که پرواز آورد
عالم عالم، جهان جهان، راز آورد
چندان به همه سوی جهان بیرون شد
کاین هر دو جهان به نقطهای باز آورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود و تمایل به پرواز و آزادی صحبت می‌کند. او به تأمل در رازهای جهان و موجودات آن می‌پردازد و بیان می‌کند که روح او به سمت جهانی جدید و ناشناخته پرواز کرده است. این پرواز او را به درک عمیق‌تری از دو جهان موجود می‌رساند و به سوی نقطهای نهایی هدایت می‌کند.