شمارهٔ ۳۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساسی عمیق و رمزآلود هستند. شاعر از رازهای درونی خود سخن می‌گوید که در دلش می‌چرخد و تأثیری بر جهان و چرخش دوگانه آن دارد. او به نوعی سردرگمی اشاره می‌کند که نه می‌تواند از ابتدا و نه از انتهای خود آگاهی پیدا کند، و درمی‌یابد که در این رمز و راز، سر و پا در هم تنیده و بی‌معنا شده‌اند.