شمارهٔ ۳۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حالتی جنون‌آمیز و بی‌خبری از دلایل و چرایی زندگی‌اش سخن می‌گوید. او به عنوان کسی که سال‌ها به در کوبیده و در انتظار فرصتی بوده، حالا که در باز شده و به دنیای بیرون قدم گذاشته، احساس رهایی و شگفتی دارد. شاعر نشان می‌دهد که باوجود تمام سال‌ها انتظار، اکنون از درون خود به دنیای جدیدی قدم می‌گذارد.