شمارهٔ ۳۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حالت گیجی و حیرت خود نسبت به وجود و هویت خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که از جان و تن خود بی‌خبر است و تعجب می‌کند که به گونه‌ای دیگر با خود و دیگران در تعامل است. در واقع، او به تفاوت‌هایی که در درون خودش وجود دارد و همچنین به پیچیدگی هویت انسان اشاره می‌کند.