نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چندان که ز عالم پس و پیشش دیدم

آن خویش ندیدمش که خویشش دیدم

در عمر دراز آن چه بدیدم یک بار

گویی که هزار بار بیشش دیدم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به تأمل در تجربه‌های زندگی اشاره دارد. گوینده می‌گوید که در طول عمرش، هرچند که چیزهای زیادی دیده، اما در بسیاری از موارد، چیزی جز خود را ندیده و به شناخت عمیق‌تری از خود رسیده است. به عبارتی، او احساس می‌کند که در هر تجربه، چندین بار به عمق آن پی برده است.