شمارهٔ ۴۸ عطار
عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دایم ز طلب کردن خود در عجبم
زیرا که زیادتست هر دم طلبم
کاریز همی کَنَم به دل در همه روز
شب آب همی برم زهی روز و شبم!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تعجب از خواستهها و آرزوهای خود میپردازد. او احساس میکند که هر لحظه بر تمایلاتش افزوده میشود. در طول روز، او در دلش کارهای زیادی انجام میدهد و در شب نیز به دنبال آب و آرامش است، که نشاندهندهی تلاش و تلاشهای مداوم او برای ارضای خواستهها و نیازهایش است.