شمارهٔ ۵۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در عشق، عقل و فهم او از بین رفته و هیچگونه تدبیری برایش باقی نمانده است. همچنین جانش را نیز از دست داده و در حالتی سرگردانی قرار دارد. او به یاد می‌آورد که روزی ذهنش پر از افکار و خیال‌ها بود، اما اکنون هیچ جایگاهی برای تفکر و اندیشه ندارد.