نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۸ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کس را دیدی ز خود نفور افتاده

در فرقت خویشتن صبور افتاده

فی الجمله اگر نشانِ ما میطلبی

ماییم همه ز خویش دور افتاده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که هیچ‌کس را ندیده که از خود ناامید و دور افتاده باشد. او به این نکته اشاره دارد که در جدایی از خود، باید صبور باشد. در نهایت نیز می‌گوید اگر به دنبال نشانه‌ای از ما هستی، باید بدانیم که همه ما از خودمان دور افتاده‌ایم.