شمارهٔ ۵۹ عطار
عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمری دل من غرقهٔ خون آمده بود
بر درگه عشق سرنگون آمده بود
از بس که زد این در وکسش درنگشاد
او بود که از برون درون آمده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از غم و اندوه دل خود صحبت می‌کند که به خاطر عشق بسیار آسیب دیده و غمگین شده است. او به وضعیت خود اشاره می‌کند که به خاطر زخم‌های عشق، مدت زیادی در حال رنج بوده است و حالا دیگر نمی‌تواند در این درگاه عشق تحمل کند. در نهایت، عشق او را به درون خود می‌کشد و او در تلاش برای پیدا کردن آرامش است.