شمارهٔ ۶۰ عطار
عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زآنروز که دل نه شادی و نه غم دید
اقبال هزار ساله در یک دم دید
هرچند که خویش را به هستی کم دید
عالم در خویش و خویش در عالم دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که نه شادی و نه غم را احساس کرده است. او در آن لحظه، تجربه‌ای از اقبال و خوشحالی بی‌پایان را در یک آن می‌بیند. با اینکه خود را در جهان کم اهمیت می‌بیند، اما دنیا را در خود و خود را در دنیا احساس می‌کند.