شمارهٔ ۶۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او از دل خراب خود به خاطر غم و اندوهی که به او دست داده، می‌گوید. او انتظار دارد که پرده‌ها کنار بروند و حقیقت از هر ذره‌ای نمایان شود. وقتی که این پرده کنار می‌رود، دل او به روشنایی و نور تبدیل می‌شود و از هر ذره‌ای، همچون آفتاب می‌درخشد. شاعری به نمادگرایی و تجلی نور از دل تاریکی اشاره دارد.