نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن قطره که آب جمله از دریا خورد

پنهان شد اگرچه عالمی پیدا خورد

جانم که نفس مینزند جز بادوست

در هر نفسی هر دو جهان تنها خورد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این هستند که انسان از معانی بزرگ و عمیق، همچون دنیای درون و بیرون، متاثر می‌شود. قطره‌ای که از دریا می‌نوشد، اگرچه در حجم کوچک خود گم می‌شود، اما تأثیر آن همچنان باقی است. همچنین، در هر نفسی که انسان می‌کشد، دو جهان در درون او وجود دارد که با هم پیوند می‌خورند. به بیان دیگر، ارتباط عمیق بین وجود فرد و جهان پیرامونش را به تصویر می‌کشد.