شمارهٔ ۹۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم از خود رعايت نكردن و رفتن به سوی زیبایی و حقیقت اشاره دارد. گوینده می‌گوید که گاهی بی‌دلیل و بدون فکر، به سمت زیبایی می‌رویم و در حالی که در خودمان غرق هستیم، در یک لحظه می‌توانیم به دنیای دیگری برویم و از خود بی خود شویم. این نشان‌دهنده اهمیت لحظات خاموشی و رهایی از خود است.