نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ عطار

عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو

وی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو

هیچی تو و هیچ را چنین میگویی

به زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این مصراع‌ها به توهمات و خیالاتی اشاره می‌کند که انسان‌ها در ذهن خود می‌سازند. او از پرده‌های فکری و نیروی خودی در دل پرشور سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این تصورات در واقع هیچ‌اند و نمی‌توان آن‌ها را به راحتی درک کرد. به عبارتی، بینایی و ادراک انسان قادر به دیدن واقعیت‌هایی فراتر از این توهمات نیست.